Sanal POS mu, ödeme kuruluşu mu?

Önce cevaplanacak soru: ne satıyorsunuz?

Ödeme altyapısı tartışması genellikle yanlış yerden başlıyor. "Hangi sanal POS daha ucuz" sorusu, ondan önce gelen bir soruyu atlıyor: sattığınız şey uygulamanın içinde mi tüketiliyor, yoksa gerçek dünyada mı teslim ediliyor? Bu ayrım kararın tamamını belirliyor, çünkü birinci durumda seçim hakkınız yok.

Uygulama içinde tüketilen dijital içerik ve abonelikte mağazanın kendi ödeme sistemi zorunlu. Fiziksel ürün ve gerçek dünyada verilen hizmet satışında ise kendi altyapınızı kurabiliyor, mağaza komisyonunu da hiç ödemiyorsunuz. Bunu netleştirmeden POS karşılaştırması yapan ekipler, aylarca yanlış entegrasyon planlıyor.

Banka sanal POS'u ile ödeme kuruluşu arasındaki fark ne?

İkisi de kart ödemesi almanızı sağlıyor ama ilişkinin kurulduğu yer farklı. Banka sanal POS'unda muhatabınız doğrudan banka; hesap zaten oradaysa para akışı kısa ve komisyon pazarlığı ticari ilişkinize bağlı. Ödeme kuruluşunda ise araya lisanslı bir kuruluş giriyor: birden çok bankanın POS'unu tek entegrasyonla toplayabiliyor, taksit ve kampanya yönetimini üstleniyor, buna karşılık kendi payını alıyor.

Seçim genellikle şuradan çıkıyor: tek bankayla derin bir ilişkiniz ve düşük işlem çeşitliliğiniz varsa banka POS'u sade kalıyor. Çok bankalı taksit, farklı ödeme yöntemleri, hızlı kurulum ve tek entegrasyon istiyorsanız ödeme kuruluşu iş yükünü ciddi biçimde azaltıyor.

Sanal POS başvurusunda hangi evraklar isteniyor?

Liste sağlayıcıya göre değişiyor ama çekirdek hep aynı: vergi levhası, imza sirküleri, ticaret sicil gazetesi, faaliyet belgesi ve şirket banka hesap bilgileri. Bunlar hazırsa evrak tarafı bir günlük iş. Asıl gecikme evraklarda değil, sitenizde çıkıyor.

Sağlayıcı satış yaptığınız sayfayı da inceliyor. Mesafeli satış sözleşmesi, iade ve iptal politikası, teslimat koşulları, fiyatların açıkça görünmesi, şirket unvanı ile iletişim bilgilerinin bulunması ve geçerli bir sertifika aranıyor. Bu maddeler bir uyum listesi gibi görünüyor ama işlevi risk değerlendirmesi: sağlayıcı, ters ibraz geldiğinde kimin ne sattığını gösterebilecek bir sayfa arıyor.

Lisanslı kuruluş nasıl doğrulanır?

Türkiye'de ödeme hizmeti sağlamak izne tabi ve izin Merkez Bankası tarafından veriliyor; dayanağı 6493 sayılı Kanun. Faaliyette bulunan ödeme ve elektronik para kuruluşları ile bunların izin kapsamları TCMB'nin kendi sayfasında kamuya açık şekilde duruyor.

Sözleşmeden önce iki şeyi kontrol edin: kuruluşun listede olup olmadığı ve izin kapsamının sizin ihtiyacınızı karşılayıp karşılamadığı. Kapsam ayrımı gözden kaçıyor — bir kuruluş belirli ödeme hizmetleri için izinliyken başka bir hizmet için izinsiz olabiliyor ve o hizmeti sizin adınıza vermesi ikinizi de sorumlu kılıyor.

Komisyon, valör ve taksit maliyeti nasıl karşılaştırılır?

Tek başına komisyon oranına bakmak yanıltıyor. Aynı işlemin toplam maliyeti dört kalemden oluşuyor: komisyon oranı, valör süresi yani paranın hesabınıza geçme gecikmesi, taksitli satışta taksit sayısına göre artan oran, ve iade ile ters ibraz durumunda uygulanan kesinti. İki teklifi karşılaştırırken dördünü aynı tabloya koyun.

Nakit akışı açısından valör çoğu zaman komisyondan daha belirleyici. Bir puanlık komisyon farkı, üç gün daha uzun valörle kolayca kapanıyor — özellikle stok finansmanıyla çalışan bir işletmede.

Kart verisini kendi sunucunuzda tutabilir misiniz?

Kart verisi sisteminize girdiği anda PCI DSS kapsamınız büyüyor. Standart, kart sahibi verisinin işlendiği, iletildiği ya da saklandığı her ortamı kapsıyor ve bununla birlikte ağ ayrıştırması, günlük kaydı, erişim yönetimi ve düzenli test yükümlülükleri geliyor.

Doğru mimari çoğu işletme için kart verisini hiç almamak: barındırılan ödeme sayfası ya da çerçeve kullanıldığında kart bilgisi tarayıcıdan doğrudan sağlayıcıya gidiyor, sizin tarafınıza yalnızca bir simge (token) dönüyor. Tekrarlayan tahsilat da bu simgeyle yapılabiliyor, yani abonelik modeli için kart saklamak zorunda değilsiniz.