Türkiye'de en iyi yazılım şirketi hangisi? Listelere değil kanıta bakın

"En iyi yazılım şirketi" sorusunun neden tek cevabı yok?

Bu soruyu arayan kişi genellikle bir sıralama bekliyor. Sıralama yayımlayan sayfaların çoğu ise ya ücretli dizin listelerini kopyalıyor ya da kategorileri kendisi uydurup kendini o kategoriye yerleştiriyor. İkisi de okura bir şey kazandırmıyor, çünkü ölçüyü kim koyduğu belli değil.

Gerçek şu: yazılım tek bir iş değil. Bir bankanın çekirdek sistemine entegrasyon yazan ekiple, günde yüz bin kişinin kullandığı bir mobil uygulamayı çıkaran ekip aynı yetkinliği taşımıyor. Üretim hattının yanında çalışan bir izlenebilirlik sistemi ise üçüncü bir uzmanlık. Bu üç işi de "en iyi" yapan tek bir şirket aramak, en iyi aracı ararken yarış otomobiliyle kamyonu aynı listeye koymaya benziyor.

Yazılım şirketleri kaç ayrı işte uzmanlaşıyor?

Aday listesini daraltmanın ilk adımı, kendi işinizin hangi türe girdiğini bilmek. Türkiye pazarında pratikte dört ayrı yetkinlik var ve bunlar aynı ekipte nadiren birlikte bulunuyor.

Bir tedarikçinin dördünü birden yaptığını söylemesi tek başına kırmızı bayrak değil; ama her biri için ayrı ayrı referans gösteremiyorsa öyle.

Ücretli dizin listeleri ne işe yarar, ne işe yaramaz?

Clutch, GoodFirms, Sortlist gibi dizinler iki farklı şey yapıyor ve bunları karıştırmamak gerekiyor. Doğrulanmış müşteri görüşmeleri gerçek bilgi taşıyor: yorumun altında projenin bütçe aralığı, süresi ve görüşülen kişinin unvanı yazıyor. Sıralama ise ayrı bir şey — profilin eksiksizliğine, yorum sayısına ve çoğu dizinde ödemeye göre değişiyor.

• İşe yarar: aday havuzu çıkarmak, bir şirketin gerçekten var olduğunu ve müşterisinin bulunduğunu doğrulamak
• İşe yarar: yorumların altındaki proje bütçesi ve süresinin sizinkiyle aynı ölçekte olup olmadığını görmek
• İşe yaramaz: sıra numarasını kalite göstergesi saymak
• İşe yaramaz: yalnızca dizindeki puana bakıp aday listesini kapatmak

Aday listesi kanıtla nasıl daraltılır?

Uzun listeyi kısa listeye indirmenin en hızlı yolu, cevabı doğrulanabilir üç şey istemek. Bunlar tedarikçiyi zorlamaz; yapabilen için beş dakikalık iştir, yapamayan için imkânsızdır.

• Benzer ölçekte bir referans: sizinkine yakın bütçe ve süreye sahip, arayıp konuşabileceğiniz bir müşteri. Ölçek uymuyorsa referans bilgi taşımaz.
• Devredilebilirlik kanıtı: teslim edilmiş bir projenin dokümantasyon içeriği — kurulum adımları, mimari kararlar, çalıştırma kılavuzu. İçerik gizli olabilir; başlık listesi bile yeterli bilgi verir.
• Yazılı kapsam örneği: daha önce verilmiş bir teklifin kapsam bölümü. Kapsam dışında kalanların da yazıldığı bir belge, o şirketin nasıl çalıştığını anlatan en güçlü tek göstergedir.

Hangi cevaplar doğrudan elemeye yeter?

• Kaynak kodun kime ait olacağı sözleşmede yazmıyor ya da "teslimde konuşuruz" deniyorsa.
• Hiçbir referans doğrudan aranamıyor, yalnızca tedarikçinin ayarladığı toplantıda konuşulabiliyorsa.
• Kapsam sorulduğunda cevap özellik listesi değil, "ihtiyaca göre şekillenir" gibi bir cümleyse.
• Ekip soruldu ve satış görüşmesindeki kişilerle projede çalışacak kişilerin ilişkisi netleştirilemiyorsa.
• Yayın sonrası hata müdahalesi için bir süre taahhüdü verilemiyorsa.

Teknik yetkinlik teklif aşamasında nasıl ölçülür?

Kod görmeden teknik yetkinlik ölçmenin dolaylı ama güvenilir yolları var. Bunlar teknik bilgi gerektirmiyor; cevabın var olup olmadığına bakmak yeterli.

• Dağıtım sıklığı: canlıya ne sıklıkla çıkıyorlar? DORA araştırmasının ölçtüğü dört göstergeden biri bu ve ayda birden seyrek dağıtım yapan ekiplerde değişiklik maliyeti belirgin biçimde yüksek oluyor.
• Geri dönüş: hatalı bir sürümden dönmek ne kadar sürüyor? Cevabın "dakikalar" olması otomasyonun kurulu olduğunu, "bir gün" olması olmadığını gösterir.
• Test: hangi işler otomatik test kapsamında? Hepsi olması gerekmiyor, ama cevabın olması gerekiyor.
• Performans: teslim edilmiş bir sitenin Core Web Vitals ölçümünü isteyin. Ölçüm eşikleri kamuya açık ve herkes aynı aracı kullanıyor.
• Kişisel veri: KVKK yükümlülükleri mimariye nasıl giriyor? Cevap "sonradan bakarız" ise, regüle işlerde o tedarikçi elenmiştir.

Fiyatı nasıl karşılaştırmalı?

Aynı işe gelen teklifler birbirinden kat kat farklı olduğunda sebep genellikle fiyatlandırma değil: teklifler farklı kapsamları fiyatlıyor. Karşılaştırmayı anlamlı kılmanın tek yolu, kapsamı kendiniz sabitleyip her tedarikçiden aynı listeyi fiyatlandırmasını istemek. Kapsam sabitlenmediğinde en ucuz teklif, en az şeyi anlayan tedarikçiden gelir.

Fiyatın hangi kalemlerden oluştuğu ve bütçe aralıklarının neye göre değiştiği ayrı bir konu; bunu ücretler rehberinde ayrıntısıyla yazdık.

Şehir farkı kararı ne kadar etkiliyor?

Uzaktan çalışma yaygınlaştıkça tedarikçinin hangi şehirde olduğu tek başına belirleyici olmaktan çıktı; ama tamamen anlamsız da değil. Süreci yerinde görmeyi gerektiren işlerde — üretim hattı, depo, saha operasyonu — yakınlık gerçek bir avantaj. Buna karşılık ürün geliştirme ve entegrasyon işlerinde şehir farkı, doğru ekibi bulmanın önüne geçmemeli.

Türkiye'de yazılım talebinin yoğunlaştığı şehirler farklı ihtiyaç profilleri üretiyor: İstanbul'da işlem hacmi, Ankara'da tedarik ve belgelendirme, İzmir'de ihracat süreçleri, Bursa ve Kocaeli'de üretim izlenebilirliği öne çıkıyor.

Karar günü: tek soru

Kısa listeyi üçe indirdikten sonra ayırt edici soru genellikle şu oluyor: bu ekip, projenin ortasında bir şeyin yanlış gittiğini size kendisi söyler mi? Cevabı sözleşmede değil, keşif görüşmesinde aranır. Kapsamı tartışırken size "bunu yapmayın" diyebilen bir tedarikçi, yapamayacağı işi kabul etmeyecek demektir — ve bu, herhangi bir listedeki sıra numarasından daha güçlü bir göstergedir.